M.T. Hengst

‘75-plussers met doodswens zijn kwetsbaar’

Els van Wijngaarden deed onderzoek naar de groep 75-plussers die D66 met een voltooidlevenwet wil helpen. Daaruit bleek dat de doodswens werd versterkt door onder meer afhankelijkheid van anderen, piekeren,…

Els van Wijngaarden deed onderzoek naar de groep 75-plussers die D66 met een voltooidlevenwet wil helpen. Daaruit bleek dat de doodswens werd versterkt door onder meer afhankelijkheid van anderen, piekeren, lichamelijke en geestelijke aftakeling, gezondheidsproblemen en eenzaamheid. De doodswens was ook veranderlijk en de intensiteit wisselde sterk. Verder bleek dat een flink deel van de 75-plussers met een aanhoudende doodswens buiten beeld blijft van zorgverleners, omdat zij niet over hun doodswens spreken. Dit kan tijdige ondersteuning in de weg staan. Weten wat de betekenis en de aard van de doodswens is, is wezenlijk om de achtergrond te begrijpen en de onderliggende behoeften te kennen.

In een artikel van NRC toont Van Wijngaarden zich kritisch: “Het gaat om een kwetsbare groep mensen.”

Lees het hele NRC-artikel hier en het onderzoek hier.

Reacties uitgeschakeld voor ‘75-plussers met doodswens zijn kwetsbaar’

Reportage: spijt van de Laatste Wil-pil

De 28-jarige Marjolein nam Middel X in, het dodelijke poeder dat de Coöperatie Laatste Wil aanbeveelt aan mensen die over hun eigen dood willen beschikken. Maar Marjolein, die in haar…

De 28-jarige Marjolein nam Middel X in, het dodelijke poeder dat de Coöperatie Laatste Wil aanbeveelt aan mensen die over hun eigen dood willen beschikken. Maar Marjolein, die in haar leven er alles aan deed om van haar suïcidale gedachten af te komen, kreeg al snel spijt en belde 112. Volgens haar nabestaanden handelde ze in een opwelling. Nu doet justitie strafrechtelijk onderzoek naar de verstrekkers van Middel X.

Lees de reportage in de Volkskrant hier.

Reacties uitgeschakeld voor Reportage: spijt van de Laatste Wil-pil

‘Euthanasie veel complexer dan sommigen geloven’

Een begrafenisondernemer bracht hoogleraar ethiek van de gezondheidszorg Theo Boer en gezondheidswetenschapper en ethicus Stef Groenewoud op het idee een bundel samen te stellen waarin nabestaanden terugblikken op de euthanasie…

Een begrafenisondernemer bracht hoogleraar ethiek van de gezondheidszorg Theo Boer en gezondheidswetenschapper en ethicus Stef Groenewoud op het idee een bundel samen te stellen waarin nabestaanden terugblikken op de euthanasie van een familielid of een goede vriend(in). Het resultaat: 43 ervaringsverhalen die uitnodigen tot reflectie op de Nederlandse euthanasiepraktijk. Volgens Boer en Groenewoud is euthanasie ook een sociaal gebeuren.

Lees hier het hele artikel.

Reacties uitgeschakeld voor ‘Euthanasie veel complexer dan sommigen geloven’

‘Afschaffing bedenktijd gaat voorbij aan praktijk bij keuze over abortus’

D66 gaat voorbij aan de praktijk bij het maken van een keuze over abortus, met het wetsvoorstel om de bedenktijd af te schaffen. Een op de zes vrouwen twijfelt en…

D66 gaat voorbij aan de praktijk bij het maken van een keuze over abortus, met het wetsvoorstel om de bedenktijd af te schaffen. Een op de zes vrouwen twijfelt en een gesprek met de huisarts helpt om een passende keuze te maken. Dat zeggen Edward Groenenboom (huisarts te Sommelsdijk) en Aart van Wolfswinkel (huisarts te Hellevoetsluis) in Trouw.

Ze reageren daarbij op het wetsvoorstel van D66 om de bedenktijd van vijf ¬dagen uit de Wet afbreking zwangerschap (Wafz) te schrappen. Volgens de artsen zet het voorstel de hulpverlening bij een abortusverzoek onterecht onder druk. Hulpverlening waarbij de huisarts een belangrijke rol speelt. Ook schrijven ze dat tijd “onmisbaar” is bij een zorgvuldige keuze over abortus. Ze putten hierbij uit hun eigen ervaring.

Lees hier hun hele opiniestuk.

 

Reacties uitgeschakeld voor ‘Afschaffing bedenktijd gaat voorbij aan praktijk bij keuze over abortus’

Wet- en regelgeving over euthanasie in Zuid-Europa

Door mr. Patrick Garré De heer Garré is jurist bij de Federale Overheidsdienst Sociale Zekerheid In een artikel uit het NJB vorig jaar bespreekt prof. mr. Aart Hendriks[1] uit juni…

Door mr. Patrick Garré
De heer Garré is jurist bij de Federale Overheidsdienst Sociale Zekerheid

In een artikel uit het NJB vorig jaar bespreekt prof. mr. Aart Hendriks[1] uit juni 2020 de ontwikkelingen in verband met levensbeëindiging op verzoek in Frankrijk, Italië, Spanje en Portugal. Door de invloed van de katholieke kerk leek een dergelijk thema onbespreekbaar in deze zuidelijke Europese landen, maar door nieuwe wetgevende initiatieven en de rechtspraak van de hoogste rechtscolleges (zoals in Italië) staan euthanasie en hulp bij zelfdoding ook in die landen hoog op de maatschappelijke agenda.

Nog geen legalisering euthanasie in Frankrijk

Op het eerste zicht bestaat er in Frankrijk een absoluut verbod op euthanasie. De Franse wetgevende vergaderingen hebben tot nu toe elk voorstel tot legalisering verworpen, ook al is een groot deel van de bevolking voorstander van bepaalde vormen van levensbeëindigend handelen op verzoek. De wet Leonetti (2005, aangepast in 2016) verbiedt zinloos medisch handelen en staat toe dat de patiënt na het verlenen van palliatieve sedatie komt te overlijden, valt een diepe en continue sedatie onder palliatieve behandeling en moet de arts de wens van de patiënt respecteren om niet te worden behandeld.

Baanbrekende uitspraak in Italië

In Italië zorgde de zaak “Fabo” voor een baanbrekende uitspraak van het Constitutioneel Hof. Fabo was als gevolg van een auto-ongeluk verlamd geraakt en blind geworden. Een Italiaans parlementslid had de patiënt naar Zwitserland gebracht waar Fabo werd gedood op zijn verzoek. De volksvertegenwoordiger werd in Italië vervolgd wegens het overtreden van het verbod tot helpen bij zelfdoding. Het Constitutioneel Hof oordeelde dat hulp bij zelfdoding onder bepaalde omstandigheden echter niet strafbaar is en vroeg het Parlement om op dat vlak de nodige initiatieven te nemen. Ook in Italië zou een grote meerderheid van de bevolking euthanasie willen decriminaliseren.

Goedkeuringen in Spanje en Portugal

In Spanje en Portugal zijn reeds wetsvoorstellen goedgekeurd in de nationale parlementen die euthanasie en zelfdoding op verzoek onder bepaalde voorwaarden mogelijk maken. Het artikel van Hendriks schetst de context, de voorwaarden en de mogelijke belemmeringen (zoals de bereidheid bij artsen om de ingreep uit te voeren of uitspraken van de bevoegde grondwettelijke hoven) in deze landen in 2020. Sindsdien is in Spanje de euthanasiewet definitief goedgekeurd op 18 maart 2021 en zal deze in werking treden in juni 2021, zelfs al zou het Spaanse Constitutionele Hof de wetgeving nog ongrondwettelijk verklaren.[2] De patiënt moet lijden  aan een “ernstige en ongeneeslijke ziekte” of een “ernstige, chronische en invaliderende aandoening”, dat “voortdurend en ondraaglijk fysiek of psychisch lijden veroorzaakt. In tegenstelling tot de Nederlandse Wet toetsing levensbeëindiging op verzoek en hulp bij zelfdoding (WtL) moet de uitvoerende arts over een positief advies beschikken van de tweede arts en moet hij de euthanasie vóór de uitvoering ervan voorleggen aan de Evaluatie en Controlecommissie (CEC).

Uitvoering euthanasie door verpleegkundigen

Ook in Portugal keurde de wetgevende vergadering een voorstel tot legalisering goed dat sterk gelijkt op datgene wat in buurland Spanje van toepassing zal zijn. Het grote verschil is dat ook de verpleegkundigen, weliswaar onder toezicht van een arts, de levensbeëindigende handeling kunnen uitvoeren. Bovendien is de steun onder de Portugese bevolking beperkt (50 %) en heeft de Ethische Raad van de artsenorganisatie zich tegen deze voorstellen gekant. Het Portugees Constitutioneel Tribunaal heeft de euthanasiewet op 15 maart 2021 ongrondwettelijk verklaard. Volgens dit hoogste rechtscollege was de voorwaarde van een definitief en zeer ernstig letsel volgens de wetenschappelijke consensus te vaag om op deze basis euthanasie te kunnen uitvoeren. Het is niet duidelijk wat er nu zal gebeuren; het parlement kan het ontwerp weer intrekken of de tekst herwerken en opnieuw ter stemming voorleggen.[3]

Deze nieuwe wetgevingen lijken grotendeels op datgene wat ook in de Nederlandse WtL is voorzien, behalve de mogelijke uitvoering door verpleegkundigen (in Portugal), de strengere voorwaarden rond wilsbekwaamheid, het verplicht positief advies van de tweede arts en de voorafgaande toetsing door bijzondere commissies.

Als organisatie die opkomt voor het kwetsbare leven is Juristenvereniging Pro Vita uiteraard zeer bezorgd over deze ontwikkelingen in Europa. We wensen onze leden dan ook hierover zoveel en zo nauwkeurig mogelijk te informeren. Mocht u kennis hebben van recente ontwikkelingen op het vlak van wetgeving rond ethische thema’s (zoals euthanasie, abortus, draagmoederschap, embryo’s enz.)in andere landen, laat het ons gerust weten.

Lees hier het hele artikel van Aart Hendriks.

[1] Prof. mr. A.C. Hendriks is hoogleraar gezondheidsrecht aan de Universiteit Leiden.

[2] Europees Instituut voor Bio-ethiek: Spanje: Euthanasiewet binnenkort ongrondwettelijk verklaard? https://www.ieb-eib.org/nl/nieuws/einde-van-het-leven/euthanasie-en-geassisteerde-zelfmoord/spanje-euthanasiewet-binnenkort-ongrondwettelijk-verklaard-1985.html

[3] Europees Instituut voor Bio-Ethiek: Portugal: Euthanasiewet ongrondwettelijk verklaard, https://www.ieb-eib.org/nl/nieuws/einde-van-het-leven/euthanasie-en-geassisteerde-zelfmoord/portugal-euthanasiewet-ongrondwettelijk-verklaard-1972.html

Reacties uitgeschakeld voor Wet- en regelgeving over euthanasie in Zuid-Europa

‘Het recht op voltooid leven schaadt de kwetsbare mens’

Sommigen zal het misschien rust geven te weten dat het ‘voltooid leven’ beëindigd kan worden. Anderen levert het juist spanning op. Dat schrijft Annemarieke van der Woude, oud-geestelijk verzorger in…

Sommigen zal het misschien rust geven te weten dat het ‘voltooid leven’ beëindigd kan worden. Anderen levert het juist spanning op. Dat schrijft Annemarieke van der Woude, oud-geestelijk verzorger in een verpleeghuis in Trouw.

Door hen die het kennelijk rust geeft om een dodelijk middel in huis te hebben, wordt het levenseinde veelal geromantiseerd volgens Van der Woude. “Na het leven gevierd te hebben tijdens een laatste weekendje weg met partner en kind of, als er niemand meer over is, na een laatste flesje wijn, zachtjes de dood inglijden door het slikken van een pil.” Dit gaat om zelfdoding en is op zich niet strafbaar. Daarentegen is hulp bij de zelfdoding wél strafbaar.

Aanhoudende doodswens door uiteenlopende factoren

De commissie-Van Wijngaarden maakte in haar onderzoek Perspectieven, dat begin 2020 werd gepresenteerd, iets anders duidelijk dan een romantisch levenseinde. Namelijk dat oudere mensen die een aanhoudende doodswens hebben, door uiteenlopende factoren gebukt gaan onder hun bestaan. Onder andere door het gevoel te hebben anderen tot last te zijn doordat hun zelfredzaamheid vermindert. Zij weten niet hoe het verder zou moeten. Van der Woude denkt dat een zogenaamde zelfdodingspil deze kwetsbare groep geen rust, maar spanning zal geven: “Zal ik hem vandaag innemen, of toch morgen?”

Dubbele boodschap

Bovendien als de overheid strafbaarstelling van hulp bij zelfdoding voor een bepaalde categorie mensen zou opheffen, zendt de overheid een dubbele boodschap uit, aldus Van der Woude. Aan de ene kant heeft suïcidepreventie de hoogste prioriteit, aan de andere kant zou diezelfde overheid de weg naar zelfdoding toegankelijk maken voor mensen die niet meer verder willen leven.

Mensen die niet weerbaar zijn, moeten er volgens haar daarom op kunnen vertrouwen dat de overheid hen beschermt en faciliteiten creëert ter ondersteuning.

Lees hier het opiniestuk van Van der Woude.

Reacties uitgeschakeld voor ‘Het recht op voltooid leven schaadt de kwetsbare mens’

Abortusgrens staat opnieuw ter discussie

Bijna veertig jaar geleden trad de Wet afbreking Zwangerschap (WAZ) in werking na een langslepende discussie en maakte zo abortus voor elke zwangere vrouw – onder voorwaarden – mogelijk. Maar…

Bijna veertig jaar geleden trad de Wet afbreking Zwangerschap (WAZ) in werking na een langslepende discussie en maakte zo abortus voor elke zwangere vrouw – onder voorwaarden – mogelijk. Maar de overheid komt echter steeds meer onder druk te staan vanwege haar beleid ten aanzien van de abortusgrens.

Abortus is namelijk mogelijk tot 24 weken zwangerschap. Deze grens is echter gebaseerd op de stand van de medische wetenschap van eind jaren zeventig. Op basis van de kennis van toen ging men er namelijk van uit dat een kind onder de 24 weken niet levensvatbaar was. Deze grens is daarna nooit meer aangepast.

In strijd met het Wetboek van Strafrecht

In 2014 organiseerde JPV al een symposium over de abortusgrens, getiteld ‘Is de abortusgrens nog wel verdedigbaar?’. Eén van de toenmalige bestuursleden, mr. Don Ceder, schreef er destijds een artikel over voor Pro Vita Humana. Hij had gekeken gedaan naar de rechtsgeschiedenis en wetshistorie van de abortuswetgeving en de toenmalige stand van de medische wetenschap op het gebied van de neonatologie. Al deze elementen zijn essentieel, zo stelde hij, om tot een juist oordeel te kunnen komen en de probleemstelling te kunnen beantwoorden. Ceder concludeerde dat de afgelopen decennia is nagelaten het beleid aan te passen, waardoor het momenteel mogelijk is dat potentieel levensvatbare ongeboren kinderen in Nederland worden geaborteerd. Dit is volgens hem in strijd met het Wetboek van Strafrecht en de rechtsbescherming van het ongeboren leven.

Ook nu klinkt er weer kritiek op de abortusgrens. Zo legt de organisatie NPV in het filmpje hieronder uit waarom deze teruggedrongen moet worden.

Reacties uitgeschakeld voor Abortusgrens staat opnieuw ter discussie

Siriz heeft nieuw bestuurslid: Linda Wensink

Siriz heeft sinds 1 april een nieuwe bestuurder: Linda Wensink. Zij volgt daarmee Ronald Zoutendijk op. Wensink is van oorsprong verpleegkundige en wetenschappelijk opgeleid binnen de gezondheidszorg. Ze heeft een…

Siriz heeft sinds 1 april een nieuwe bestuurder: Linda Wensink. Zij volgt daarmee Ronald Zoutendijk op.

Wensink is van oorsprong verpleegkundige en wetenschappelijk opgeleid binnen de gezondheidszorg. Ze heeft een brede ervaring in bestuur, management en coaching van zorgorganisaties. De afgelopen jaren was zij bestuurder van de Hervormde Stichting Sonneburgh, een organisatie in de ouderenzorg in Rotterdam.

Maaike Harmsen, waarnemend voorzitter Raad van Toezicht, over Wensink: “Wij zien in Linda Wensink een waardevolle toevoeging voor de organisatie vanwege haar ruime ervaring in het besturen van diverse zorginstellingen. Haar deskundigheid, gedrevenheid en mensgericht leiderschap geven ons het volste vertrouwen dat zij, samen met beroepskrachten en vrijwilligers, een vervolg kan geven aan het fundament dat de afgelopen jaren is gelegd.”

Lees hier het hele persbericht.

Reacties uitgeschakeld voor Siriz heeft nieuw bestuurslid: Linda Wensink

Derde evaluatie Embryowet aangeboden aan Tweede Kamer

Op 16 maart bood demissionair minister Hugo de Jonge de derde evaluatie van de Embryowet aan de Tweede Kamer aan. Het doel van de evaluatie was om te kijken of…

Op 16 maart bood demissionair minister Hugo de Jonge de derde evaluatie van de Embryowet aan de Tweede Kamer aan. Het doel van de evaluatie was om te kijken of het doel van de Embryowet in de praktijk nog gerealiseerd wordt en of de Embryowet voldoende toekomstbestendig is in het licht van de medisch-wetenschappelijke en maatschappelijke ontwikkelingen.

De conclusie is dat de wet over het algemeen goed functioneert en dat de Centrale Commissie Mensgebonden Onderzoek (CCMO) haar toetsende rol bij wetenschappelijk onderzoek met embryo’s en de foetus op adequate wijze vervult.

Evenwichtige afweging bescherming menselijk leven met andere belangen

De onderzoekers vragen zich wel af of het kerndoel van de wet behaald wordt, te weten een evenwichtige afweging van de bescherming van menselijk leven/menselijke waardigheid met andere belangen. De onderzoekers doen aanbevelingen voor een beter evenwicht tussen de bescherming van de verschillende belangen.

Omdat het kabinet demissionair is, laat De Jonge een reactie op de evaluatie en verdere besluitvorming over aan het volgende kabinet.

Lees hier de hele evaluatie.

Reacties uitgeschakeld voor Derde evaluatie Embryowet aangeboden aan Tweede Kamer

The March for Life: hoe de Amerikaanse Pro-Life-beweging strijdt voor het leven

Door mr. Patrick Garré De heer Garré is jurist bij de Federale Overheidsdienst Sociale Zekerheid Sinds 1973 komen in de Amerikaanse hoofdstad Washington DC jaarlijks tienduizenden mensen samen voor de…

Door mr. Patrick Garré
De heer Garré is jurist bij de Federale Overheidsdienst Sociale Zekerheid

Sinds 1973 komen in de Amerikaanse hoofdstad Washington DC jaarlijks tienduizenden mensen samen voor de March for Life. Deze manifestatie start aan de National Mall, loopt langs de belangrijke Constitution Avenue en eindigt aan de trappen van het federale Hooggerechtshof, de hoogste rechterlijke macht van de Verenigde Staten. Blank, zwart, latino of Aziaat, gelovig of niet, allemaal komen ze op voor de rechten en de bescherming van het ongeboren leven. Opvallend veel jongeren, al dan niet met hun klasgenoten, en jonge vrouwen nemen deel aan deze grootste pro-life-manifestatie op nationaal en zelfs op internationaal niveau. Daarnaast vindt er een beurs plaats waar de belangrijkste pro-life organisaties hun werking voorstellen aan elkaar en aan het grote publiek.

De aanleiding

De keuze om eind januari samen te komen is niet toevallig: op 22 januari 1973 werd abortus in de VS gelegaliseerd door de historische uitspraak Roe vs Wade.[1] Het Amerikaanse Hooggerechtshof oordeelde toen dat de restricties of een totaal verbod van verschillende individuele staten ongrondwettelijk waren. Abortus is in de VS vanaf die datum toegestaan, gebaseerd op het grondwettelijk recht op privacy. Dit arrest was een dieptepunt dat de aanleiding vormde voor de verschillende pro-life-bewegingen om elk jaar bij het Amerikaanse Hooggerechtshof te demonstreren voor de bescherming van het ongeboren leven. In de jaren ‘60 en ‘70 waren het vooral katholieke organisaties die het protest leidden,[2] maar kleine groepen evangelische christenen sloten zich daarbij aan en zijn nu vaak de drijvende kracht van het verzet tegen zwangerschapsafbreking.

Grote verscheidenheid

Pro-Life wordt in Europa vaak geassocieerd met conservatieve, religieus-geïnspireerde bewegingen.  De meeste organisaties vinden hun oorsprong in religieuze gemeenschappen, in de eerste plaats  in de katholieke middens. In  de VS zijn talrijke pro-life bewegingen actief, zowel op federaal niveau – zoals Life Chain, Care Net en the National Right to Life Committee –en als in de afzonderlijk staten.[3] Daarnaast beklemtonen een aantal kleinere groeperingen (zoals Rehumanize International[4]) hun ideologische neutraliteit en staan ze voor een holistische visie , waarbij de strijd tegen euthanasie en abortus, maar ook tegen armoede, de doodstraf, discriminatie of klimaatverandering één geheel vormen.

Veruit de grootste organisatie uit het pro-choice kamp is Planned Parenthood, een non-profitorganisatie die reproductieve gezondheidszorg aanbiedt in de Verenigde Staten en over de hele wereld. Deze machtige groepering en belangrijke financier van de Democratische verkiezingscampagnes beschouwt abortus als een onderdeel van de reproductieve rechten waarbij enkel de vrouw bepaalt of ze al dan niet de zwangerschap wenst af te breken.[5]

Trump als pro-life president

Sinds het aantreden van de vorige president, Donald Trump, worstelden heel wat pro-life bewegingen met zijn beleidskeuzes. Vóór de bekendmaking van zijn kandidatuur, had hij zich zelfs meermaals uitgesproken voor het recht op abortus.[6] Zijn liederlijke levensstijl en zijn botte, beledigende en soms hatelijke taalgebruik zorgden voor heel wat aversie, zowel bij de traditionele Republikeinse achterban als bij gematigde kiezers die zich misschien wel pro-life noemen, maar andere thema’s zoals politieke integriteit of de strijd tegen racisme eveneens belangrijk vinden. Toch gaven de meeste kiezers met een pro-life visie in 2016 hun steun aan Trump, ook mede door de keuze van Mike Pence in 2016 als de vice-president, die als gouverneur in de staat Indiana verantwoordelijk was voor strenge abortuswetten. Vooral het vooruitzicht op de mogelijke benoeming van nieuwe rechters in het Amerikaanse Hooggerechtshof was aanlokkelijk voor diegenen die een pro-life stem in dit hoogste rechterlijke orgaan wilden. Tijdens de voorbije ambtsperiode van Trump zijn maar liefst drie nieuwe rechters (Gorsuch, Kavanaugh, Barrett) met een uitgesproken pro-life visie benoemd, waardoor de kans bestaat dat Roe vs Wade wordt herroepen.  Hun overtuigingen in hun vroegere functies bieden echter geen garantie op een dergelijke ommezwaai: zij oordelen, zoals het ook hoort in een democratische samenleving, volledig onafhankelijk en autonoom hun arresten.

Een herroeping van het arrest Roe vs Wade zou op federaal niveau de mogelijkheid abortus sterk kunnen inperken. De laatste jaren hebben individuele staten zelf al restricties opgelegd, zoals het verbod op zwangerschapsafbreking vanaf het ogenblik dat de hartslag van het ongeboren kind wordt vastgesteld.[7]

Een nieuwe president, een andere politiek?

Het grootste deel van de Republikeinse partij kant zich tegen zwangerschapsafbreking, behalve wanneer het leven van de vrouw in gevaar is. Terwijl de Democratische partij de pro-choice-visie  ondersteunt. Al heeft de nieuwe president Joe Biden een uitgesproken centrum-imago, ook op het vlak van abortus. Zo was de oud-senator jarenlang een voorstander van het zogenaamde Hyde-amendement, in 1976 goedgekeurd door het Amerikaanse Congres. Dit amendement verbiedt het gebruik van federale fondsen voor de bekostiging van abortus, behalve om het leven van de vrouw te redden of als de zwangerschap het gevolg is van incest of verkrachting. Biden heeft dit standpunt echter verlaten en kiest er nu voor om het amendement ongedaan te maken.[8] Daarvoor is wel het akkoord nodig van het Congres, wat gezien de krappe Democratische meerderheid niet zo evident zal zijn. Daarnaast wil hij het Mexico City beleid afschaffen, dat stelt dat organisaties alleen subsidies mogen ontvangen als ze geen abortus uitvoeren of promoten als een vorm van gezinsplanning. Ook het opnieuw subsidiëren van de grootste abortusorganisatie Planned Parenthood staat op de agenda.[9]

Het aantal Democratische pro-life leden van het Congres is de laatste tien jaar bijna herleid tot nul[10], alhoewel peilingen aangeven dat 17% van de Democraten zichzelf als pro-life profileert.[11] Een kleine maar actieve beweging binnen de Democratische Partij, “Democrats for Life” ijvert  voor een inclusieve cultuur tegen abortus en andere vormen van systematische discriminatie.[12]

Een moeizaam evenwicht

De organisatie die instaat voor de Mars zou erover moeten waken dat zij geen partijpolitieke keuze maakt, zodat iedere pro-life stem de kans krijgt om zich op dit evenement te kunnen uiten zonder dat men zich met één van de twee grote partijen vereenzelvigt. De pro-life beweging is immers een diverse, toegewijde en met veel talenten behepte gemeenschap. Wanneer al deze organisaties samenwerken om het ongeboren leven te verdedigen, kan er een wereldwijde cultuur van leven ontstaan.[13] Toch valt de organisatie van de March for Life vaak uit haar neutrale rol, gezien op politiek vlak enkel de Republikeinse partij als grote partij zich expliciet engageert voor een beperking van de toegang op abortus [14]. De voorbije 48 jaar kwamen verschillende Republikeinse politici aan het woord op de Mars, fysiek of via  telefonische/videoverbindingen, zoals de Republikeinse presidenten Reagan, Bush junior en Trump. Tot 2017 was Mike Pence de hoogste politieke vertegenwoordiger die de toehoorders op het podium van de Mars had toegesproken. Donald Trump was de eerste president in functie die in 2020 fysiek aanwezig was op de March for Life en er een korte verklaring aflegde. Dergelijke politieke tussenkomsten maken het tegenstanders echter een stuk gemakkelijker om de organisatie van partijdigheid te beschuldigen, terwijl de meeste manifestanten enkel en alleen willen getuigen van hun pro-life-visie.

Bovendien ligt de focus van de organisatie eenzijdig op het beperken van de toegang op abortus, wat voortvloeit uit de ontstaansgeschiedenis van de mars naar aanleiding van het arrest Roe vs Wade. Een bredere visie, bijvoorbeeld door eveneens de nadruk te leggen op de strijd tegen euthanasie, het recht op zelfdoding,  genetische manipulatie maar ook op de afschaffing van de doodstraf zou haar geloofwaardigheid kunnen vergroten.

2021: een jaar zonder mars

Terwijl op vrijdag 24 januari 2020 nog tienduizenden in de straten van Washington DC getuigden van hun pro-life-visie, vond er dit jaar alleen een online-versie plaats met als thema “Together strong: Life Unites”, waarbij de eerbied voor de waardigheid van de menselijke persoon, geboren en ongeboren, iedereen moet verenigen, ongeacht hun politieke voorkeur.[15] Toch hopen de organistoren om volgend jaar opnieuw te kunnen samenkomen op de trappen van het federaal hooggerechtshof, waar de manifestanten zullen blijven ijveren voor het ongeboren leven en uitkijken naar een nieuwe historische uitspraak van dit hoogste rechtscollege in de VS, dit keer in het voordeel van de meest kwetsbaren onder ons.

—-

[1] Roe vs Wade, 410, U.S. 113, 22 januari 1973: https://tile.loc.gov/storage-services/service/ll/usrep/usrep410/usrep410113/usrep410113.pdf

[2] J.L. Holland “ Abolishing Abortion, History of the Pro-Life Movement in America”, The American Historian, November 2016, https://www.oah.org/tah/issues/2016/november/abolishing-abortion-the-history-of-the-pro-life-movement-in-america/

[3] Voor een niet-exhaustieve lijst:  https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_anti-abortion_organizations_in_the_United_States

[4] https://www.rehumanizeintl.org/

[5] Voor informatie over de visie op  abortus en het netwerk van Planned Parenthood met abortuscentra: https://www.plannedparenthood.org/learn/abortion/considering-abortion

[6] M.Kranish en M. Fisher, “Trump, de waarheid achter ambitie, ego, geld en macht”, Karakter Uitgevers, B.V., 2017, p.315.

[7] Zie bijvoorbeeld House Bill 258 van de Staat Ohio, maar dat later werd geblokkeerd door de rechterlijke macht van deze staat: US Judge blocks Ohio “heartbeat” law to end most abortions”, J. Stempel, Reuters, 3 juli 2019, https://www.reuters.com/article/us-usa-abortion-ohio-idUSKCN1TY2PK

[8] Joye Frieden: “Biden Administration Expected to Pursue a Pro-Choice Agenda”, Washington Editor, Medpage Today, 27 november 2020, https://www.medpagetoday.com/obgyn/pregnancy/89910

[9] https://joebiden.com/womens-agenda/

[10] In 2020 verloor een bekende pro-life Democraat uit het Congres met 15 jaar dienst  de voorkiezingen van  zijn partij en kon dus niet terugkeren:  https://www.washingtontimes.com/news/2020/mar/25/last-pro-life-democrat-dan-lipinski-loses-to-marie/

[11]  Marist Poll: “ Americans’ Opinion on Abortion”, January 2020: http://www.kofc.org/un/en/resources/news-room/polls/americans-opinions-abortion.pdf

[12] https://www.democratsforlife.org/index.php/about-us/mission

[13] Zie hiervoor de verklaring van organisatie van March for Life op  https://marchforlife.org/looking-back-on-2020-at-the-march-for-life/

[14] Een belangrijke minderheid van de partij is echter een andere mening toegedaan: 28 % van de Republikeinen beschouwt zichzelf als pro-choice: Marist Poll: “ Americans’ Opinion on Abortion”, January 2020: http://www.kofc.org/un/en/resources/news-room/polls/americans-opinions-abortion.pdf

[15] Verdere informatie over dit thema is te vinden op de website van March for Life: https://marchforlife.org/together-strong-life-unites/

Reacties uitgeschakeld voor The March for Life: hoe de Amerikaanse Pro-Life-beweging strijdt voor het leven

Type uw zoekwoord in onderstaand veld. Druk hierna op enter/return om te zoeken