De pogingen tot wijziging van de abortustermijn in België van 12 naar 18 weken zijn reeds vaak in de media geweest. We leven in een samenleving waar vrije meningsuiting en vrije keuze belangrijke kernwaarden zijn. Ik schets aan de hand van enkele illustraties belangrijke kwesties die naar mijn mening in de maatschappij verdere verduidelijking vragen.

Eens de periode van 12 weken voorbij kunnen Belgische vrouwen die abortus wensen terecht in Nederland, waar de maximale periode van zwangerschap 24 weken bedraagt.

Ik vraag aandacht voor volgende kwesties:

  • Vrouwen die abortus ondergaan zeggen vaak dat ze baas willen zijn in hun eigen buik. Niemand twijfelt eraan dat wanneer een vrouw bevalt, ze bevalt van haar zoon of dochter, een nieuwe, unieke persoon. Dus alhoewel de foetus logischerwijs in de buik zit, is het toch niet dezelfde persoon als de moeder. Hoe komt het dan dat de moeder het wettelijke alleenrecht bezit om te beslissen over het leven of de dood van de foetus in de baarmoeder.

 

  • Logischerwijs is er een man nodig om tot een zwangerschap te komen, het lichaam van de man is een ander dan van de vrouw tijdens het verwekken van de foetus.

 

  • Men spreekt eufemistisch van zwangerschapsonderbreking.[1] Als het werk onderbroken wordt, wordt het nadien terug hervat. Het gaat over zwangerschapsafbreking. In Nederland is abortus toegestaan tot het moment dat een foetus buiten de baarmoeder zou kunnen overleven.[2] Stel dat iemand een ongeval had en op de dienst intensieve zorgen wordt verzorgd , allerhande machines houden hem of haar in leven. Op dat moment is het individu ook niet levensvatbaar zonder de machinale hulp. Wat nu als iemand de machines afzet en de persoon hierdoor sterft? Inderdaad, dan kan er een rechtszaak komen wegens moord. Het is een feit dat de foetus ook ‘via allerhande verbindingen’ verbonden is met de moeder via de navelstreng en moederkoek. De navelstreng is levensnoodzakelijk. Waarom kan dan wel een zwangerschapsafbreking in deze situatie? Noch de foetus, noch het individu op intensieve zorgen kan zelf een keuze maken en kan zelfstandig leven. De eerste situatie vergt geen enkele verantwoording, de tweede een rechtszaak met mogelijk een veroordeling

 

  • Soms laat men uitschijnen dat zolang het kind niet geboren is, het geen kind is. Men beziet het niet als ‘een persoon’. Wat de wet daaromtrent ook zegt, aanstaande moeders delen vaak met veel trots of de foetus van het mannelijke of vrouwelijke geslacht is. Men spreekt over ‘het vruchtje’, het ‘vruchtzakje’, een ‘wollen bolletje met vlokjes’, … Men dient vakliteratuur dienaangaande te raadplegen om hier zicht op te krijgen. Van in het prille begin (7 weken) begint het hart van de foetus reeds te kloppen.[3] In Nederland is abortus toegestaan tot 24 weken. De foetus is ondertussen gegroeid tot 30 centimeter. Na de 13e week is de medicamenteuze behandeling en de zuigcurretage niet meer mogelijk. In een boek wordt beschreven hoe tewerk wordt gegaan: de foetus wordt in stukken geknipt, armen en benen worden losgerukt, het hoofdje wordt opengemaakt waarna de inhoud wordt verwijderd.[4] Mensen die pro abortus zijn beweren dat de foetus hierbij geen pijn voelt. Er is discussie over wanneer precies een foetus pijn kan voelen, maar eigenlijk is dit irrelevant. Stel dat de foetus geen pijn voelt, is dat een machtiging om dan maar zijn of haar leven te ontnemen? Stel dat bij een misdaad de crimineel zegt, ik heb hem het leven ontnomen maar ik heb hem eerst in slaap gedaan, dan is het toch niet zo erg? Hij heeft er niets van gevoeld! Er zijn andere methoden gebruikelijk in de wereld dat vruchtwater wordt onttrokken, waarna een andere oplossing ingespoten wordt. In de uren die volgen stampt de foetus wild om zich heen totdat het niet meer kan stampen. Zou het kunnen dat zo’n reactie wordt teweeggebracht omdat hij of zij het wel degelijk voelt? Een andere manier is dat ze gif injecteren in de foetus of zelfs het hart![5]

 

  • Baas in eigen buik. Niet elke keer worden de vrouwen benadeeld in de maatschappij, ook mannen kunnen aan de beurt zijn. Stel een koppel, stapelverliefd, beiden 20 jaar. De vrouw wordt zwanger, haar vriend heeft sinds zijn kinderjaren gedroomd om vader te worden. Dolgelukkig is hij wanneer zijn vriendin zegt dat ze zwanger is. Eindelijk, wat een feest, hij wordt vader! De vrouw is helemaal niet blij, het is nu niet het moment, het past niet in haar schema, ‘…ik studeer rechten aan de universiteit, ik wil carriere maken, ik wil nu nog geen kind, …’ De vrouw beslist dat ze een abortus wil. Het geluksgevoel bij haar vriend smelt als sneeuw voor de zon wanneer ze hem zegt dat ze het kind niet wil. Het is toch ook zijn kind. Via de wet is het geregeld dat de man nul zeggenschap heeft. De vrouw beslist autonoom of de man al dan niet vader wordt! Ze mag gewoon wettelijk zijn aanstaande vaderschap ontnemen, zolang het kind nog in de buik zit en de termijn niet overschreden is.

 

  • Stel de volgende hypothetische situatie voor om enkele problemen te duiden: drie  vrouwen zijn opgenomen in het ziekenhuis, alle drie zijn ze 21 weken zwanger. De eerste vrouw komt voor een abortus. De abortus wordt volkomen legaal uitgevoerd. De tweede vrouw ervaart complicaties bij de zwangerschap maar zij wil wel het kindje. Het kind wordt zeer prematuur geboren en ligt aan allerhande machines. In het ene deel van het operatiekwartier vond net een abortus plaats, terwijl in een ander deel hemel en aarde worden verzet om het kindje erdoor te helpen. Onmogelijk zegt u? Wel er is een gedocumenteerde situatie bekend op CNN waar een foetus die 19 weken te vroeg geboren werd, via machines werd in leven gehouden en nu een normale persoon is.[6] De derde vrouw ervaart eveneens complicaties. De baby wordt zeer prematuur geboren. Stel nu dat de baby eventjes bij de mama zou liggen, en de dokters en verpleegsters zijn eventjes weg, en ze doodt haar premature baby! Politie en parket worden verwittigd, de onderzoeksrechter verwijt haar kindermoord. Ze moet voor de rechter verschijnen en ze riskeert een straf. Nochtans is het verschil ongeveer 10 centimeter: op de buik, een strafbaar feit, in de buik,  geen probleem, legaal geregeld, pas de soucis!

 

  • In België kost een abortus 4,5 euro aan eigen bijdrage. In Nederland zelfs gratis. Je hebt er nog geen bruine Leffe voor! Minderjarigen mogen bij voorbeeld geen alcohol kopen in Nederland , maar wel zelf beslissen over een abortus vanaf 16 jaar. Blijkbaar is het je ontdoen van een menselijke foetus minder complex dan de aanschaf van een blikje bier.

De verlenging van de abortustermijn is mijns inziens absoluut uit de boze en de praktijk van abortus eveneens, behoudens uitzonderlijke omstandigheden zoals complicaties in de zwangerschap waarbij het leven van de moeder in gevaar is of van beiden.

 

[1]    https://www.ejustice.just.fgov.be/cgi/article.pl?language=fr&sum_date=1990-04-05&lg_txt=f&pd_search=1990-04-05&s_editie=&numac_search=1990021090&caller=&1990021090=&view_numac=1990021090nl: “L’interruption de grossesse”, letterlijk zwangerschapsonderbreking.

[2]    https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/abortus/vraag-en-antwoord/abortus-hoeveel-weken

[3]    The Science of Pregnancy, Dr Sarah Brewer ea, p.105

[4]    The Abandoned Generation, Gabriele Kuby, p.40

[5]    The Abandoned Generation, Gabriele Kuby, p.40-42

[6]    https://edition.cnn.com/2017/11/08/health/premature-baby-21-weeks-survivor-profile/index.html